Συντάκτης: Εαεπ Βούλας

Μάθετε από εμένα (Α’ Μέρος)

«…και μάθετε από μένα επειδή, είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά …» (Ματθαίος 11:29)

Ο Ιησούς Χριστός που είναι ο Λόγος του Θεού, ενσαρκώθηκε και ήρθε στον κόσμο αυτό σε μια περίοδο που οι άνθρωποι βρίσκονταν σε μεγάλη απογοήτευση και ακόμη μεγαλύτερη άγνοια για το ποιος είναι ο Θεός και ποιο είναι το θέλημά Του (βλ. Ωσηέ 4:6, Α’ Σαμουήλ 2:12, Ησαΐας 56:10-12, Ιερεμίας 2:8, 8:8-9, Ματθαίος 23:16-26).

Το Άγιο Πνεύμα

«Όταν, όμως, έρθει ο Παράκλητος, που εγώ θα στείλω σε σας από τον Πατέρα…» (Ιωάννης 15:26)

Η ύπαρξη και δραστηριότητα του Αγίου Πνεύματος ως ένα από τρία τα πρόσωπα της Θεότητας καταγράφεται ήδη από την Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις 6:3, Ησαΐας 59:19, Ψαλμοί 51:11, Κριτές 6:34, Β’ Χρονικών 20:14, Α’ Χρονικών 12:18, Δευτερονόμιο 34:9, Έξοδος 35:31, Νεεμίας 9:20,30, Ζαχαρίας 4:6, Ιωήλ 2:28-31, κ.α.).

Το μήνυμα της Ανάστασης (B΄ μέρος)

«…αναστήθηκε, δεν είναι εδώ!» (Μάρκος 16:6)

Είδαμε στο προηγούμενο μέρος της μελέτης μας ότι, την πρώτη μέρα της εβδομάδας μετά το θάνατο του Χριστού κάποιες ευλαβείς γυναίκες που πορεύονταν προς τον τάφο Του αντίκρισαν κάτι αναπάντεχο το οποίο και ταυτόχρονα είναι το πιο χαρμόσυνο γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας: ο τάφος του Ιησού Χριστού ήταν κενός.

Το μήνυμα της Ανάστασης (Ά μέρος)

«…αναστήθηκε, δεν είναι εδώ!» (Μάρκος 16:6)

Διαβάζουμε στη Γραφή (Ματθαίος 28:1, Μάρκος 16:1-8) ότι την πρώτη Κυριακή του Πάσχα, καθώς χάραζε η αυγή σε ένα κόσμο που είχε αλλάξει πια για πάντα, μια μικρή ομάδα γυναικών πήγαιναν στον τάφο του ανθρώπου που πίστευαν ότι ήταν ο Μεσσίας και για τον οποίο είχαν εγκαταλείψει τα πάντα.

Ενότητα (Β’ Μέρος)

«Δέστε, τι καλό και τι τερπνό, να συγκατοικούν με ομόνοια αδελφοί!» (Ψαλμοί 133:1)

Είδαμε στο προηγούμενο μέρος ότι η ενότητα των πιστών είναι το θέλημα του Θεού (Α’ Κορινθίους 1:10) και ότι ο Ιησούς Χριστός έκανε και κάνει πάρα πολλά για τη δημιουργία της. Πιο συγκεκριμένα ανάμεσα στα άλλα ο Ιησούς οραματίστηκε την ενότητα, προσευχήθηκε για την ενότητα, θυσιάστηκε για την ενότητα, απέστειλε το Άγιο Πνεύμα για την ενότητα, έδωσε διακονίες για την ενότητα και προσθέτει τους σωσμένους σε ένα σώμα για την ενότητα.

Ενότητα (Α’ Μέρος)

«Δέστε, τι καλό και τι τερπνό, να συγκατοικούν με ομόνοια αδελφοί!» (Ψαλμοί 133:1)

Η ενότητα μέσα στο σώμα του Χριστού είναι το θέλημα του Θεού και είναι απολύτως απαραίτητη αφού άλλωστε αποτελεί και χαρακτηριστικό της τριαδικής Θεότητας. Ο απ. Παύλος έγραψε, «Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού… να είστε εντελώς ενωμένοι…» (Α’ Κορινθίους 1:10). Ο Ιησούς Χριστός έκανε και κάνει πολλά για την ενότητα μεταξύ των πιστών ανθρώπων. Ενδεικτικά βλέπουμε από το Λόγο του Θεού ότι…

Νέα αρχή

«Μη θυμάστε τα προγενέστερα, και μη συλλογίζεστε τα παλιά. Δέστε, εγώ θα κάνω ένα νέο πράγμα τώρα…» (Ησαΐας 43:18-19)

Ο ερχομός μια νέας χρονιάς είναι πάντα μια ευκαιρία για νέο ξεκίνημα. Η νέα χρονιά είναι ευκαιρία να ξεκινήσει κανείς νέα πράγματα που δεν είχε ξεκινήσει έως τώρα, αλλά είναι και μια ευκαιρία να διακόψει συνήθειες που καταλαβαίνει ότι τον βλάπτουν και θέλει να απαλλαγεί από αυτές.

Φως στο σκοτάδι

«O λαός, που περπατούσε μέσα σε σκοτάδι, είδε ένα μεγάλο φως…» (Ησαΐας 9:1-2)

Η γέννηση του Ιησού Χριστού στον κόσμο περιγράφεται συμβολικά στο Λόγο του Θεού και ως ο ερχομός του φωτός. Διαβάζουμε σχετικά: «…O λαός, που περπατούσε μέσα σε σκοτάδι, είδε ένα μεγάλο φως σ’ αυτούς που κάθονταν σε γη σκιάς θανάτου, φως έλαμψε επάνω τους» (βλ. Ησαΐας 9:1-2, Ματθαίος 4:16).

Σταθείτε

«Γι’ αυτό, αδελφοί μου…έτσι να στέκεστε στον Κύριο, αγαπητοί» (Φιλιππησίους 4:1)

Ο Λόγος του Θεού σε πολλά σημεία προτρέπει τον Χριστιανό να «τρέχει» (Πνευματικά) (πχ., Α’ Κορινθίους 9:24-27, Εβραίους 12:1-2, Γαλάτες 5:7, Φιλιππησίους 3:12-14, κ.α.). Ακόμη ο Λόγος του Θεού σε άλλα σημεία προτρέπει τον Χριστιανό να «περπατάει» (πχ., Ρωμαίους 6:4, 8:1, 13:13, 14:15, Γαλάτες 5:16, Α’ Ιωάννη 1:7, Β’ Κορινθίους 5:7, Μιχαίας 6:8, κ.α.).

Πού είσαι;

«Και ο Κύριος ο Θεός κάλεσε τον Αδάμ, και του είπε: Πού είσαι;» (Γένεση 3:9)

Η πρώτη ερώτηση στη Βίβλο είναι αυτή που απηύθυνε ο Θεός στον πλάσμα Του, τον Αδάμ. Ήταν αμέσως αφότου το ζευγάρι των πρωτόπλαστων έκανε το πρώτο λάθος του ανθρώπινου γένους και εξέπεσε από την ιδανική σχέση κοινωνίας με το δημιουργό τους. Η ίδια ερώτηση