«…πώς εμείς θα ξεφύγουμε, αν αμελήσουμε μια τόσο μεγάλη σωτηρία;»

Η Αγία Γραφή, μέσα από την οποία ο Θεός επικοινωνεί τις ουράνιες αλήθειες στον άνθρωπο, συχνά απευθύνεται στον αναγνώστη με κάποια ερώτηση. Μια από τις πιο σπουδαίες και βαρυσήμαντες ερωτήσεις που συναντάμε βρίσκεται στην επιστολή προς Εβραίους: Ποιες είναι οι συνέπειες εάν αμελήσει ο άνθρωπος την τόσο μεγάλη σωτηρία που χαρίζει ο Θεός; Αυτή η ερώτηση συγκεφαλαιώνει το μεγαλείο του έργου του Ιησού Χριστού, το κόστος του σταυρού και την ευθύνη της πίστης του κάθε ανθρώπου για να μην παρασυρθεί από αδιαφορία ή αμέλεια. Πιο συγκεκριμένα διαβάζουμε, «Γι’ αυτό, εμείς πρέπει να προσέχουμε περισσότερο σε όσα ακούσαμε, για να μη ξεπέσουμε ποτέ. Επειδή, αν ο λόγος που μιλήθηκε διαμέσου αγγέλων έγινε βέβαιος, και κάθε παράβαση και παρακοή έλαβε δίκαιη ανταπόδοση, πώς εμείς θα ξεφύγουμε, αν αμελήσουμε μια τόσο μεγάλη σωτηρία; Η οποία, αφού άρχισε να διακηρύσσεται διαμέσου του Κυρίου, βεβαιώθηκε σε μας από εκείνους που άκουσαν και ο Θεός έδινε επιπρόσθετη μαρτυρία με σημεία και τεράστια, και με διάφορα θαύματα, και με διανομές του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με τη θέλησή του» (Εβραίους 2:1-4). Η σωτηρία στην οποία αναφέρεται η Γραφή, ονομάζεται «τόσο μεγάλη» γιατί καμία άλλη πράξη του Θεού δεν συγκρίνεται μαζί της στην προέλευσή της, στην επιβεβαίωσή της, στο κόστος της, στη δύναμη και το αιώνιο αποτέλεσμά της…

1. Είναι μεγάλη επειδή κηρύχθηκε από τον ίδιο τον Κύριο – «Η οποία, αφού άρχισε να διακηρύσσεται διαμέσου του Κυρίου»

Η σωτηρία δεν ξεκίνησε από ανθρώπινη φιλοσοφία ή αγγελική αποκάλυψη, αλλά από τον ίδιο τον Υιό του Θεού. Διαβάζουμε, «Ο Θεός… σ’ αυτές τις έσχατες ημέρες μίλησε σε μας διαμέσου του Υιού…» (Εβρ. 1:1–2) και, «Από τότε ο Ιησούς άρχισε να κηρύττει και να λέει: Μετανοείτε επειδή, πλησίασε η βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίος 4:17).

2. Είναι μεγάλη επειδή την επιβεβαίωσαν αξιόπιστοι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες – «βεβαιώθηκε σε μας από εκείνους που άκουσαν» (Εβρ. 2:3β)

Οι απόστολοι δεν μετέδωσαν μύθους, αλλά όσα είδαν και άκουσαν. Διαβάζουμε, «εκείνο που είδαμε και ακούσαμε, εξαγγέλλουμε και σε σας… » (Α’ Ιωάννη 1:3), και, «Τούτον τον Ιησού ο Θεός τον ανέστησε, για τον οποίο εμείς είμαστε μάρτυρες» (Πράξεις 2:32), και, «καθώς μας τα παρέδωσαν αυτοί που εξαρχής έγιναν αυτόπτες μάρτυρες» (Πράξεις 2:32). Η σωτηρία που προσφέρει ο Θεός είναι ιστορικά αξιόπιστη και η Χριστιανική πίστη στηρίζεται σε αληθινά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα και όχι σε εικασίες, φιλοσοφίες και φαντασία.

3. Είναι μεγάλη επειδή αγοράστηκε με το αίμα του Χριστού – «για να γευτεί θάνατο για χάρη κάθε ανθρώπου» (Εβρ. 2:9)

Το κόστος της σωτηρίας είναι ανυπολόγιστο καθώς απαίτησε τον ντροπιαστικό και βασανιστικό θάνατο του Σωτήρα Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού. Διαβάζουμε, «χωρίς χύση αίματος δεν γίνεται άφεση» (Εβρ. 9:22), και «ξέροντας ότι δεν λυτρωθήκατε από τη μάταιη πατροπαράδοτη διαγωγή σας με φθαρτά, ασήμι ή χρυσάφι, αλλά με το πολύτιμο αίμα του Χριστού, ως αμνού χωρίς ψεγάδι και χωρίς κηλίδα» (Α’ Πέτρου 1:18-19). Η Σωτηρία δια της χάριτος του Θεού, για τον άνθρωπο είναι εντελώς δωρεάν, αλλά στον Θεό κόστισε τον μονογενή του Υιό.

4. Είναι μεγάλη επειδή συνοδεύτηκε από Θεϊκά σημεία και έργα – «και ο Θεός έδινε επιπρόσθετη μαρτυρία με σημεία και τέρατα, και με διάφορα θαύματα…» (Εβρ. 2:4)

Ο Θεός επιβεβαίωσε το μήνυμα της σωτηρίας με τη δύναμη του Πνεύματος του Αγίου. Διαβάζουμε, «Αρκετό καιρό, λοιπόν, διέμειναν μιλώντας με παρρησία για τον Κύριο, ο οποίος έδινε μαρτυρία στον λόγο της χάρης του, και έδινε να γίνονται σημεία και τέρατα διαμέσου των χεριών τους» (Πράξεις 14:3), και, «…ο Θεός, διαμέσου του Παύλου, έκανε μεγάλα θαύματα» (Πράξεις 19:11), και, «…εκείνοι, αφού βγήκαν έξω, κήρυξαν παντού, ενώ ο Κύριος συνεργούσε, και βεβαίωνε το κήρυγμα με τα θαύματα που επακολουθούσαν…» (Μάρκος 16:20). Η σωτηρία του Θεού δεν αλλάζει μόνο την Πνευματική κατάσταση του ανθρώπου, αλλά και ευεργετεί πρακτικά ολόκληρη τη ζωή του.

5. Είναι μεγάλη επειδή μας εντάσσει στην οικογένεια του Θεού – «Επομένως, λοιπόν, δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων και οικείοι του Θεού» (Εφεσίους 2:19)

Η σωτηρία δεν είναι «απλώς» συγχώρηση των αμαρτιών μας αλλά πολύ περισσότερο είναι πραγματική υιοθεσία από τον Θεό. Διαβάζουμε, «Όσοι… τον δέχθηκαν [τον Χριστό], σ’ αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, σ’ αυτούς που πιστεύουν στο όνομά του» (Ιωάν. 1:12).
Δημήτριος Μάστορης