«…επειδή, το δικό μας Πάσχα, θυσιάστηκε για χάρη μας, ο Χριστός» (Α’ Κορινθίους 5:7)
Καθώς πλησιάζουν οι ημέρες του εορτασμού του Πάσχα, πολλοί σκέφτονται οικογενειακές συγκεντρώσεις, παραδόσεις και εορταστικά έθιμα. Όμως το Πάσχα δεν είναι πρωτίστως μια γιορτή – είναι μια θυσία. Ο απ. Παύλος γράφει, «Καθαριστείτε, λοιπόν, από την παλιά ζύμη, για να είστε νέο φύραμα, καθώς είστε άζυμοι επειδή, το δικό μας Πάσχα, θυσιάστηκε για χάρη μας, ο Χριστός» (Α’ Κορινθίους 5:7). Αυτή η σύντομη φράση περιέχει αιώνιες αλήθειες. Μας αποκαλύπτει ποιος είναι ο Ιησούς, τι έκανε, και ποια πρέπει να είναι η δική μας ανταπόκριση.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ
Στο Λόγο του Θεού, η λέξη «Πάσχα» μας παραπέμπει στο βιβλίο της Εξόδου όπου ο Θεός διέταξε τον λαό Του να θυσιάσει έναν άμωμο αμνό και να βάλει το αίμα στα ανώφλια και τους παραστάτες των θυρών. Διαβάζουμε, «…Και θα πάρουν από το αίμα και θα βάλουν επάνω στους δύο παραστάτες, κι επάνω στο ανώφλι της θύρας των σπιτιών… είναι Πάσχα του Κυρίου. Επειδή, αυτή τη νύχτα θα περάσω μέσα από τη γη της Αιγύπτου, και θα χτυπήσω κάθε πρωτότοκο στη γη της Αιγύπτου…. Και το αίμα θα είναι σε σας για σημείο επάνω στα σπίτια σας, στα οποία κατοικείτε και όταν δω το αίμα, θα σας παρατρέξω, και η πληγή δεν θα είναι σε σας για να σας εξολοθρεύσει…» (Έξοδος 12:7, 11-14). Αυτή η περικοπή δεν ήταν μόνο εξιστόρηση αληθινών γεγονότων, αλλά ήταν ταυτόχρονα και προφητεία. Δεκαπέντε αιώνες αργότερα, όταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είδε τον Ιησού, είπε: «…Δέστε, ο Αμνός του Θεού, που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου» (Ιωάννης 1:29). Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου δεν ήταν ποτέ οικονομικό ή κοινωνικό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου ήταν και είναι η αμαρτία. Διαβάζουμε, «…δεδομένου ότι, όλοι αμάρτησαν, και στερούνται τη δόξα του Θεού» (Ρωμαίους 3:23) και «ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος» (Ρωμαίους 6:23α). Η αμαρτία φέρνει πνευματικό θάνατο και κρίση ανεξαιρέτως (Λουκάς 13:3) και χωρίς μετάνοια, δεν υπάρχει σωτηρία. Μετάνοια όμως σημαίνει αλλαγή καρδιάς και κατεύθυνσης, να εγκαταλείψει ο άνθρωπος την αμαρτία και να στραφεί στον Θεό.
Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΜΑΣ
Η φράση του απ. Παύλου που εξετάζουμε περιέχει τρεις αλήθειες:
- 1. Ο Χριστός είναι το Πάσχα μας. Στην Έξοδο 12:5 ο αμνός έπρεπε να είναι χωρίς ψεγάδι («Και το αρνί σας θα είναι τέλειο…»). Ο Ιησούς ήταν πράγματι αναμάρτητος: «…ο οποίος δεν έκανε αμαρτία ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του» (Α΄ Πέτρου 2:22). Ο άγιος και αναμάρτητος πήρε τη θέση όλων των αμαρτωλών.
- 2. Ο Χριστός θυσιάστηκε. Ο προφήτης Ησαΐας έγραψε: «Αυτός, όμως, τραυματίστηκε για τις παραβάσεις μας, ταλαιπωρήθηκε για τις ανομίες μας…» Ησαΐας 53:5). Στο σταυρό ο Ιησούς πλήρωσε το τίμημα της δικής μας αμαρτίας. Πριν πεθάνει φώναξε: «Τετέλεσται» (Ιωάννης 19:30). Το έργο ολοκληρώθηκε. Το χρέος εξοφλήθηκε.
- 3. Θυσιάστηκε ΓΙΑ ΕΜΑΣ. Αυτή είναι μια προσωπική επισήμανση για τον καθένα καθώς διαβάζουμε επίσης, «Ο Θεός, όμως, δείχνει τη δική του αγάπη σε μας, επειδή, ενώ εμείς ήμασταν ακόμα αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για χάρη μας» (Ρωμαίους 5:8). Στην Αίγυπτο, το δραματικό βράδυ της κρίσης, δεν αρκούσε να πιστεύει κάποιος στον Θεό. Έπρεπε να εφαρμόσει το αίμα του αρνιού στην πόρτα του. Όμοια και σήμερα, μόνο το αίμα του Ιησού Χριστού σώζει: «…το αίμα του Ιησού Χριστού…μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία» (Α’ Ιωάννη 1:7, Ρωμαίους 5:9).
Η ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ
Το Πάσχα, όμως, δεν τελειώνει με τον σταυρό. Ο Ιησούς αναστήθηκε, καθώς διαβάζουμε, «δεν είναι εδώ επειδή, αναστήθηκε, όπως το είχε πει…» (Ματθαίος 28:6). Η Ανάσταση αποδεικνύει ότι η θυσία του Ιησού Χριστού, του αμνού του Θεού, έγινε αποδεκτή υπέρ όλων των ανθρώπων. Για αυτό η Γραφή λέει, «Μετανοήστε, λοιπόν, και επιστρέψτε, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας…» (Πράξεις 3:19).
Το Πάσχα είναι το μήνυμα του Θεού προς έναν χαμένο κόσμο: Η αμαρτία είναι πραγματική, η κρίση είναι βέβαιη, αλλά ταυτόχρονα η σωτηρία είναι διαθέσιμη. Το ερώτημα δεν είναι αν ο Χριστός πέθανε και τάφηκε επειδή, βεβαίως πέθανε και τάφηκε. Επίσης, το ερώτημα δεν είναι ούτε αν ο Χριστός αναστήθηκε, επειδή βεβαιότατα αναστήθηκε. Το ρώτημα είναι, αν ο κάθε άνθρωπος είναι πρόθυμος να πάρει απόφαση μετάνοιας προς σωτηρία της ψυχής του δια την πίστης στο θάνατο και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.
Δημήτριος Μάστορης